یکی از شرایط امر به معروف و نهی از منکراین است که مفسده و ضرر جانی و مالی و .... در پی نداشته باشد. نظر شما در این باره چیست! و اگر چنین است چرا امام حسین و اهل بیت او به هدف اجرای همین فرضیه ان همه مثیبت و درد و رنج را متحمل شدند!

پرسان چیه؟

در پرسان به سرعت می توانید به پاسخ سوال هایتان برسید، دیگران را برای رسیدن به پاسخشان کمک کنید و تجربیات خودتان را به اشتراک بگذارید

با سلام و درود

بله، امر به معروف و نهی از منکر، با توجه به نوع منکر و معروف و به حسب اهمیت و جایگاه آن ها، مراتب و درجاتی دارد.

به بیان دیگر، نوع عمل و رفتار در امر به معروف و نهی از منکر، و به عبارتی نوع و میزان واکنش در مقابل منکر و زشتی، بستگی دارد به این که آن منکر، در چه حد و چه اندازه ای از زشتی و گمراهی و انحراف قرار دارد.

برخی منکرها آثار مخرب فردی و محدودی دارند، برخی منکرها آسیب و ضررشان در حد خانواده، فامیل، محله، یک جامعه و... است. هر کدام از این ها واکنش متناسب و در حد اندازه خود را می طلبند. علاوه بر این که نوع واکنش در مقابل منکر نیز به حسب شرائط و درجات منکر، می تواند متفاوت باشد.

وقتی منکر به قدری گسترده و ریشه ای و مخرب است که محدود به فرد و خانواده و جامعه ای که در آن زندگی می کنیم نیست، بلکه تمام بشریت را تهدید می کند و زمینه هدایت و سعادت تمام بشریت را به خطر می اندازد.

همه این امر به معروف و نهی از منکرها، در راستای عمل به وظیفه دینی و عقلی است و برای تقویت دین و آیین الهی است.

حالا تصور کنید خداوند متعال برای هدایت بشری که قرار است او را به سوی سعادت و کمال هدایت کند و این غرض از خلقت و آفرینش انسان است، در دوران های مختلف، پیامبران بسیاری فرستاده، کتب آسمانی نازل کرده و چقدر انبیاء و اولیای الهی در این زمان ها (از آغاز خلقت انسان تاکنون) برای اعتلا و ترویج آیین الهی، سختی ها و رنج های فراوانی را تحمل کرده اند و تعداد زیادی در این راه شکنجه و کشته شده اند و ... تا نوبت به کامل ترین و آخرین دین الهی رسیده است و قرار است این دین تا قیامت، تنها دین الهی برای هدایت و کمال انسان ها باقی بماند.

اسلامی که بهترین و والاترین انسان ها مثل پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و حضرت علی (علیه السلام) و... برای آن خون دل ها خورده و رنج و سختی بسیار کشیده اند و مسلمانان زیادی در راه تبلیغ و ترویج آن، شکنجه شده و در مقابل مستکبران ایستاده و جان خود را از دست داده اند...

اکنون زمانی است که این دین الهی در خطر است و در حال محو و نابودی است...

و کسانی هم که به دنبال محو و نابودی آن هستند، افراد عادی و اندک نیستند بلکه حاکمان و حکومت داران هستند که همه نوع قدرت و امکاناتی دارند...

در این موقع، تنها واکنشی که می تواند انسان ها را بیدار کند و توطئه دشمنان خدا و دین را آشکار کرده و در آن تاریکی و ظلمت کفر و بی دینی، جرقه و نوری باشد برای روشن کردن راه هدایت و آزادگی بشریت و انسانیت، چیزی نیست جز شهادت و اسارت، آن هم از کسانی که هیچ فردی بالاتر و والاتر از آن ها در روی کره زمین نیست...

این جانفشانی و ایثار به این نحو و آن هم از این بهترین هاست که می تواند دین و آیین الهی را زنده کند و تا قیام قیامت، راه هدایت و آزادگی و سعادت را برای بشریت، روشن و نمایان کند.

بنابر این، هر چه اهمیت و ارزش یک چیز، اساسی تر و حیاتی تر باشد، به همان میزان نیز فداکاری و ایثار را می طلبد و دیگر این ها مفسده محسوب نمی شود بلکه فضیلت محسوب می شوند.

مفسده جایی است که در مقابل یک چیز، اضافه تر و بیشتر از آن و مقداری که لازم و نیاز نباشد هزینه شود؛ ولی وقتی ارزش چیزی آن قدر زیاد است که بیش از همه دارایی های ماست، فداکاری و ایثار برای حفظ آن، مفسده نیست بلکه عین منفعت است.

پیروز باشید.


https://l.porsan.ir/neWiD1zgq
افزودن دیدگاه
آمار سوال
  • 7 نمایش
  • 0 دنبال کننده
  • 5 روز پیش پرسیده شده
  • امار بازدید این سوال