با سلام

شرایط شما قابل درک است و مسلما مشاجراتی که با همسرتان دارید و کارهای دو کودک خردسال دشوار است. ولی کتک زدن دخترتان چه کمکی می کند؟ او خودش نخواسته به این دنیا بیاید و این رفتار رندگی او را تا آخر عمر تحت تاثیر قرار می دهد.

به خودگویی های خود دقت کنید. ببینید رفتار فرزندتان را چگونه تفسیر می کنید که عصبی می شوید. مثلا اگر بگویید می خواهد لج من را در بیاورد یا مثل باباشه. گیر میده یا ....... فکر می کنید دخترتان از روی قصد می خواهد شما را ناراحت کند. برای همین عصبی شده و او را تنبیه می کنید ولی اگر بگویید بچه است. مگه چند سالشه. باید درست رفتار کنم که یاد بگیره. هیجان منفی نخواهید داشت که به کتک ردن ختم شود. در نظر بگیرید این کودک از شما یاد می گیرد که دوست داشتنی نیست. هر وقت عصبی شد مجاز است دیگران را کتک بزند . پس در اینده با دیگران هم نمی تواند درست ارتباط برقرار کند..

شاید عصبی شدن دست خودتان نباشد و احساس کنید کنترلی روی آن ندارید ولی شما تا وقتی دستتان را بالا ببرید و دخترتان را بزنید فرصت دارید درباره حرکتی که می خواهید انجام دهید فکر کنید. بهتر نیست محل را ترک کنید . از دخترتان بخواهید یک لیوان آب بیاورد. یا حتی از او بخوهید چند دقیقه با شما صحبت نکند. احساس گناه بعد از زدن فرزندتان حال شما را بدتر می کند در حالیکه اگر چند بار خودتان را کنترل کنید احساس بهتری پیدا می کنید. موفق باشید

سوال 15408

سارینا ملکی