ترس از تنهایی برای برخی خردسالان رخ می دهد، اما بدانید این مسئله قابل حل است. بعضی از کودکان در مواجه با افراد جدید و دوری از اعضای خانواده دچار ترس و اضطراب می‌شوند. ترس از جدایی معمولا قبل از یک سالگی شروع می‌شود و می‌تواند تا ۴ سالگی ادامه داشته باشد. شدت و دوره‌ی زمانی که این احساس طول می کشد از کودکی به کودک دیگر متفاوت است.

بعضی ها هم از اینکه تنها بخوابند می‌ترسند. والدین گاهی اوقات مجبورند که هر شب تا زمانی که کودک به خواب بره پیش او بمانند. بعد از مدتی، حریم خصوصی زناشویی والدین کم میشود و این شرایط و سخت تر می کند. والدین می‌خواهند که فرزندشان اعتماد به نفس داشته باشد و از تنهایی نترسد.

شما می‌توانید اقدامات زیر را برای کاهش ترس او انجام بدهید:

هنگامی که کودک نوپا و یا پیش دبستانی شما از تنها بودن می‌ترسد سعی کنید برای جدا شدن اصرار نکنید.با به آغوش کشیدن او و استفاده از کلمات عاطفی احساس امنیت را به کودک خود برگردانید.حتما زمان هایی در روز با کودک بازی کنید تا او کنار شما ساعت های شادی را سپری کند.از افراد آشنا و زمان های کوتاه برای شروع جدایی کمک بگیرید.بدانید او آرام آرام یاد می گیرد که با دوری از شما کنار بیاید.در حالی که کنار او هستید اجازه بدید که به افراد جدید عادت کند.برای کودکی که از تنهایی هنگام خواب می‌ترسد یک برنامه آرام سازی قبل از خواب داشته باشید. برای او کتاب داستانی یا شعری بخوانید . بگذارید کودکتان در کنار شما احساس امنیت و دوست داشته شدن داشته باشد.به کودک کمک کنید تا آرام آرام با ترسش روبرو شود. مثلا، با یکدیگر هیولاهای زیر تخت را بررسی کنید. فیلم‌ها و داستان‌های ترسناک از محرک‌های ایجاد کننده ترس در کودک هستند پس او را از اینها دور نگه دارید.حتما بررسی کنید که ترس و اضطراب خودتان را به کودک منتقل نکرده باشید.توصیه آخر این است که اگر این راهکارها به حل مشکل کمک نکرد، به مراکز معتبر درمانی در این رابطه مراجعه کنید.

سوال 18859

رها امیدی